มุมสุขภาพ
สุขภาพ โภชนาการ และการบริหารร่างกาย

Custom Search
ทำไงดี...บ้านนี้มีคนป่วย
 
 
                           

     เชื่อไหมคะว่า โลกนี้งดงามเพราะมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์ มนุษย์มอบความงดงามแก่โลกผ่านอาทร ความใส่ใจ และความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

     ในฐานะที่เราเป็นส่วนหนึ่งของสายใยแห่งความงดงามนี้ เราจึงเปิดพื้นที่นี้สำหรับการแบ่งปันประสบการณ์และมุมมองชีวิตทั้งนี้เพื่อเน้นย้ำว่า คุณยังมีเพื่อนร่วมโลกที่เข้าอกเข้าใจอยู่

     สำหรับประเด็กในฉบับนี้เริ่มจาก หากวันหนึ่งเมื่อคุณหมอแจ้งผลการตรวจสุขภาพของคนรักให้คุณทราบว่า เขาหรือเธอกำลังถูกโรคร้ายคุกคามอยู่ นับจากนาทีนั้น คุณจะปฏิบัติเช่นไร เรามีแนวความคิดจากหลายคนมากบอกเล่า

1. ทำใจตัวเองให้เข้มแข็ง

     คุณอารีณะ วีระวัฒน์ อดีตพยาบาลวิชาชีพและหัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต ถ่ายทอดแนวคิดให้เราฟังดังนี้ค่ะ

     "ก่อนอื่นต้องเริ่มจากการทำใจของเราก่อน เปรียบเทียบการช่วยคนกำลังจมน้ำ คนที่จะเข้าไปช่วยควรจะว่ายน้ำเป็นและคุมสติได้ดีกว่า เช่นเดียวกับเรื่องของความเจ็บป่วย บางครั้งญาติผู้ป่วยจะกังวลมากกว่าตัวคนป่วยเสียอีก คนป่วยบางคนเป็นพ่อแม่ ท่านผ่านประสบการณ์ชีวิตมายาวนาน ท่านสามารถปรับตัวและวิธีคิดได้มากกว่าที่เราวิตกกังวลเสียด้วยซ้ำไป"

2. ดูความพร้อมก่อนบอกความจริง

     ในทัศนะของ คุณนิภา แซ่ฉิน นักเขียบทนสารคดี เธอมีคุณพ่อป่วยเป็นโรคมะเร็งตับ

     "ไม่ได้บอกให้พ่อรู้ว่าเป็นมะเร็งตับตรงๆ เพราะเรารู้สึกว่ามะเร็งตับนั้นเป็นเพียงชื่อโรคหนึ่งเท่านั้น แต่เราจะมองไปถึงอาการผิดปกติที่เกิดขึ้นกับพ่อมากกว่า และบอกพ่อว่าเป็นโรคตับ เพื่อให้พ่อดูแลตัวเองตามอาการ เช่น วันนี้พ่อท้องอืดมาก อย่ากินอาหารมันๆ นอกพักผ่อน ทำตามคำแนะนำของหมอ"

3. ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผู้ป่วย

     คุณปรุงใจ สถานสุข หัวหน้าหน่วยไตเทียม โรงพยาบาลชลประทาน เธอมีความคิดเห็นดังนี้ค่ะ

     "เมื่อเรามีผู้ป่วยในครอบครัว อย่าทำให้เข้ารู้สึกถึงความแตกต่างของการอยู่ร่วมกัน เช่น การกินอาหาร ไม่ใช่ว่าเขาต้องกินอาหารเพื่อสุขภาพอยู่เพียงลำพัง ไปออกกำลังกายอยู่เพียงลำพัง บางครั้งสิ่งเล็กๆ ที่เรามองข้ามกลับทำลายกำลังใจของผู้ป่วยได้เหมือนกัน"

4. ชวนคุยเรื่องสัจธรรมของชีวิต

     และอีกประสบการณ์ที่ถ่ายทอดมาโดยตรงจากคุณปรุงใจ ขณะปฏิบัติงานอยู่ในแผนกฉุกเฉิน เธอพบว่าควรฝึกปฏิบัติใจให้ยอมรับกฏเกณฑ์ธรรมชาติว่าทุกชีวิตย่อมแตกดับ

     "พี่เห็นการจากไปของคนไข้หลายราย เป็นเรื่องธรรมชาตื แต่สิ่งสำคัญคือ ขณะที่คนไข้กำลังจากไป เขาจะไปด้วยความสงบหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการฝึกจิตให้ยอมรับและสงบได้แค่ไหน โดยเฉพาะผู้ป่วยที่สูงอายุแล้ว พี่จะพยายามพูดให้ฟังถึงเรื่องของการเจ็บ การตาย ว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ ให้คุณลุงคุณป้าคิดและน้อมนำสิ่งดีๆ ที่เคยทำไว้มาอยู่กับใจ แม้แต่คนในครอบครัวเองก็ควรจะพูดคุยหรือหาหนังสือธรรมะมาให้คนใกล้ตัวได้ฝึกสงบจิตใจ"

     คงไม่มีใครอยากให้คนใกล้ตัวเจ็บป่วย ไม่สบาย แต่เมื่อไม่สามารถหลีกหนีได้พ้นแล้ว เพียงกำลังใจจากคนใกล้ชิดเท่านั้นที่ผู้ป่วยต้องการเพื่อเป็นพลังต่อสู้ การจะก้าวผ่านไปได้หรือไม่นั้น อาจจะสำคัญน้อยกว่าเวลาที่ได้อยู่และช่วยเหลือกัน

ขอบคุณข้อมูลจาก : นิตยสารชีวจิต ฉบับที่ 147